بعد از پرتودرمانی برای خانواده‌ام خطر دارم؟
جواب به نوع پرتودرمانی بستگی دارد. در پرتودرمانی خارجی، که رایج‌ترین نوع است، هیچ پرتویی در بدن نمی‌ماند.
این سؤال را بیمارها زیاد می‌پرسند و گاهی آن را به زبان نمی‌آورند. بعضی‌ها بعد از اولین جلسه نوه‌شان را بغل نمی‌کنند یا جدا غذا می‌خورند. در بیشتر موارد این کار هیچ لازم نیست.
پرتودرمانی خارجی
دستگاه از بیرون می‌تابد و وقتی خاموش شد، پرتو هم تمام می‌شود. چیزی در بدن شما نمی‌ماند. مثل عکس رادیولوژی است که بعد از آن کسی پرتوزا نمی‌شود.
پس می‌توانید بدون نگرانی کنار همه باشید، حتی خانم باردار، نوزاد و کودک. بغل کردن، هم‌سفره شدن و هم‌خواب شدن از این نظر مانعی ندارد.
براکی‌تراپی
در این روش منبع پرتو را داخل بدن می‌گذارند.
- کاشت موقت: تا وقتی منبع در بدن است، ممکن است اتاق جدا لازم باشد و ملاقات محدود شود. زن باردار و کودک ممکن است اجازهٔ ملاقات نداشته باشند. بعد از خارج کردن منبع، هیچ پرتویی در بدن نمی‌ماند و بودن کنار هر کسی بی‌خطر است.
- کاشت دائمی: پرتو روز به روز ضعیف‌تر می‌شود. در مدتی که تیم درمان می‌گوید، باید زمان بودن کنار کودکان و زنان باردار را کم کنید.
مواد پرتوزای خوراکی یا تزریقی
این ماده در بدن می‌چرخد و بخشی از آن با ادرار، عرق و بزاق بیرون می‌آید. برای همین چند روز اول، و گاهی بیشتر، باید احتیاط‌هایی را رعایت کرد. مثلاً لباس و ملحفه را جدا بشویید و از کودکان و زنان باردار فاصله بگیرید. دستور دقیق را تیم درمان بر اساس نوع و دوز درمان می‌دهد و همان ملاک است.
شیمی‌درمانی چطور؟
این مقاله دربارهٔ پرتوست. قاعده‌های مراقبت در خانه در دوران شیمی‌درمانی را از تیم درمان بپرسید.
یک سؤال روشن
از تیم درمان بپرسید: «درمان من از کدام نوع است و آیا باید محدودیتی را رعایت کنم؟» جواب این سؤال می‌تواند خیال همه را راحت کند.